นั้นเป็นวันเพ๊ญ คืนนี้ดี
ให้หมาป่าจับหมูนี่ไปแทนเจ้าดีกว่า
เราอยู่ที่ชายป่าอันมืดมิด
น้อยมากที่ทราบชื่อของหมู่บ้านของเรา
แต่หลายคนเคยได้ยิน เรื่องราวอันโหดร้ายของที่นั่น
แม่ฉันเตือนตลอดว่า อย่าพูดกับคนแปลกหน้า
ตักน้ำเสร็จแล้วรีบตรงกลับบ้านทันที
ข้าพยายามเป็นเด็กดี และเชื่อฟังพ่อแม่
วาเลอรี่
เชื่อข้าเถอะ ข้าพยายามแล้ว
ไปเร็ว
มีมีดไหม
นี่ไง
ดูสิ ขาวยังกะหิมะ - ข้าว่าจะทำรองเท้าบูต
เอาเลย ปีเตอร์ - ไม่ เจ้าฆ่าสิ
เจ้าทำได้
10 ปีต่อมา
ข้ารู้ว่าเด็กผู้หญิงไม่ควรจะล่ากระต่าย
หรือเข้าไปในป่าตามลำพัง
แต่ตั้งแต่เราเป็นเด็ก
เขาทำให้ข้าอยากแหกกฎตามเสมอ
ปีเตอร์ กินเสร็จต้นไม้ก็ยังไม่หนีไปไหนหรอกนะ
เอาคืนมานะ - จะแลกกับอะไรดีล่ะ
ต้องรอให้บอกเหรอ - รออะไร
พวกเขาจะให้เจ้าแต่งงานกับ เฮนรี่ ลาซา
ในที่สุดแม่ข้าก็ได้สมใจอยาก เงิน
และ เฮนรี่ ก็ได้ในสิ่งที่เขาปรารถนา ตัวเจ้า
แล้วเจ้าจะทำยังไง
เจ้าอยากแต่งงานกับเขาไหม - เจ้าก็รู้ข้าไม่อยาก
พิสูจน์สิ
ยังไง - หนีไปกับข้าไง
แล้วจะไปไหนกัน
ที่ไหนก็ได้ มหาสมุทร เมืองใหญ่ บนภูเขา
กลัวมั้ย - ไม่
ไม่เหรอ
จริงเหรอ?
เจ้าจะไปจากบ้านเหรอ
จากครอบครัว
จากชีวิตเจ้า
ข้าทำได้ทุกอย่างเพื่ออยู่กับเจ้า - นึกแล้วต้องพูดแบบนั้น
จริงไหม
งั้นก็ไปกันเลยดีกว่า
เราต้องวิ่งไป ก่อนที่ใคร ๆ จะติดกับนี่
มาแข่งกัน
หมาป่า!!
มันฆ่าอีกแล้ว - แต่เราก็ให้มันทุกอย่างแล้วนะ
พวกหมาป่าละเมิดข้อตกลง
ใคร บอกข้าสิ
พี่สาวเจ้า
แม่ค่ะ พ่อค่ะ
ลูซี่!
ขอบใจ โกลด
มาดาม ลาซา เชิญเข้ามาค่ะ - ข้าเสียใจกับเจ้าด้วยนะ
กิลฟ์ ขอบใจมาก
ฉันจะใช้มัน
สวัสดีเฮนรี่ ลูซี่เป็นเด็กผู้หญิงที่ดี
ตอนนี้คู่มั่นของเจ้า มาเพื่อแสดงความเสียใจ
- ข้าเพิ่งรู้ - เจ้ากับเขารู้จักกันดี
ลงไปข้างล่างนะลูก
เซซ่า ไปที่บาร์กับเราเถอะ
ปล่อยให้พวกผู้หญิงทำใจกันไปก่อน
ไป!
แม่ก็ไม่ได้รักพ่อเจ้าตอนแต่งงานกัน
ข้ารักกับชายอีกคน แต่ข้าต้องบอกก่อนว่าข้ารักพ่อของข้า
และเธอก็มอบลูกสาวที่น่ารัก ทั้งสองคนให้กับฉัน
- เราควรจะดีใจ - เอาน่า..ท่านพ่อ
เกือบ 20 ปีแล้ว ที่หมาป่าไม่ทำลายชีวิตและเกียรติของตน
20 ปี? เพราะเราเสียสละ ให้สัตว์ในคืนวันเพ็ญ
เราคงเข้าใจอะไรผิด ๆ \ - ตอนนี้เราจะฆ่ามันซะ
ข้าเรียกตัวบาทหลวงโซโลมอนมา - บาทหลวงโซโลมอนเหรอ
เขาเคยสังหารหมาป่าและมนุษย์หมาป่า ตามเมืองทั่วอาณาจักรของเรา
เขาจะช่วยสังหารสัตว์ร้ายนี่ให้เรา - ไม่
เขาจะตัดโอกาสแก้แค้นของเรา
แล้วนางไปทำแะไรนอกบ้านในคืนวันเพ็ญ
อาจจะออกไปพบปะกับหนุ่มซักคนนึง - นางไม่เคยสนใจผู้ชายเลยซักคนเดียว
ดูเหมือนนางจะติดใจหลานชายข้า
นางเคยแวะไปหาและก็เดินตามเขาอยู่ห่างๆ
ดูเหมือนนางจะไม่รู้ว่า เฮนรี่หมั้นกันน้องสาว
นางคงจะเสียใจมาก
นางอาจแลือกที่จะตาย ดีกว่าอยู่โดยไม่มีเขา
โรแมนติกจริงๆ - พรูเดนซ์ มันเป็นเรื่องน่าสลดนะ
ไม่เห็นมีใครบอกข้า
อย่ากังวลเลยที่รัก เฮนรี่น่ะชื่นชมในตัวเจ้าคนเดียว
ความงดงามของเจ้า
ข้ามาเพื่อแสดงความเสียใจ
ข้ารู้ดีว่าเจ้ามาที่นี่ทำไม
ข้าเสียลูกสาวไปแล้วคนนึง ตอนนี้เหลือแค่เพียง วาเลอรี่
เจ้าไม่มีสมบัิติอะไรจะให้นาง - ข้ามีให้นางเช่นเดียวกับสามีท่าน
ข้ารู้รายได้ของคนตัดไม้ดี
เฮนรี่คือความหวังเดียว เพื่อชีวิตี่ดีของเรา
ถ้าเจ้ารักนาง เจ้าจะต้องปล่อยนางไป
เราจะตามรอยกระดูกจากบนเขาไป
มันเป็นถ้ำที่หมาป่าอยู่
เรารู้จุดอ่อนของมนุษย์หมาป่า มันออกมาตอนกลางวันไม่ได้ เหยียบเข้ามาในเขตโบสถ์ไ่มได้
และอาวุธเงิน - เราต้องฆ่ามัน....
บาทหลวงออกัสอาจจะพูดถูก
พวกเราน่าจะรอ
บางทีนั้น เจ้าน่าจะกล้าหาญพอ
พ่ออยากล่าหมาป่างั้นเหรอ งั้นข้าจะไปฆ่ามัน
ไปฆ่ามัน ฆ่ามัน ฆ่ามัน....
ไปเร็ว แม่!
ไปเร็ว
ระวัง!
ข้าเสียพี่สาวไปแล้ว ข้าจะไม่ยอมเสียเจ้า
เราทำอย่างนี้ไม่ได้อีกแล้ว เจ้าต้องตัดใจและแต่งงานกับเฮนรี่
แต่เจ้ารู้ข้าไม่ต้องการ เฮนรี่
เจ้าอาจจะคิดว่าเขายังไม่ใช่ อยู่ไปมันก็จะดีเองแหละ
ข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก
ข้าทำบางอย่างมาให้เจ้า
ข้าจะรอจนถึงวันแต่งงาน
เจ้าจะมีความสุขอีกครั้ง - ข้าให้สัญญา
มาเถอะ เฮนรี่
เราน่าจะรอ น่าจะรอบาทหลวง โซโลมอน
เขาจะมาถึงพรุ่งนี้นะ
รออะไรอยู่ ไปกันได้แล้ว
เอเดรียน ขอบคุณนะที่ช่วยข้า
เป็นครอบครัวเดียวกัน ก็ต้องช่วยเหลือกันสิ
สัญญานะว่าจะระวังตัว - ไม่ต้องห่วง
หมาป่าไม่สนข้าแล้ว ข้ามันแค่คนธรรมดาๆ
ข้าพูดจริงๆนะ - ข้าให้สัญญาแม่
ย่าค่ะ
โอ้ที่รัก มานี่ซิ
ระวังนะ
มีหลายอย่างที่นางไม่ได้บอกกับข้า
ข้าเป็นน้องสาวนะ ข้าต้องได้รู้สิ - นางเลือกเอง
พวกเราต่างก็มีความลับ
ยังจำได้ย่าของข้าเคยพูดไว้
ทุกข์ทั้งมวลจะน้อยลง... ด้วยขนมปัง
เอ้า ลองสิ
สวยจังเลย
ย่าตั้งใจเย็บไว้ให้ตอนแต่งงาน
ข้าไม่รู้เหมือนว่าเป็นงานแต่งงานเลย ข้ารู้สึกเหมือนกำลังถูกขาย
ระวังตัวให้ดีดีนะ
นี่คือทางแยก
เราแย่ล่ะ
อีกแยกนึง \ - เราจะไปทางเลี่ยงภูเขา
ไม่ เราต้องอยู่ด้วยกัน
สวัสดีที่รัก!
สวัสดี! ยาย
ย่าบอกกับเราว่าหมาป่าจะฆ่าทั้งครอบครัว
ลักพวกเด็กๆจากเตียง
ข้าไม่เคยเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง จวบจนวันนี้
โกลด
แด่เอเดรียน และการเสียสละของเขา - แด่ เอเดรียน
เฮนรี่ ที่น่าสงสาร...คะพ่อ
เฮนรี่?
พ่อของเจ้าเป็นคนกล้านะ
เจ้ารู้อะไรมั้ย ข้าอยู่ใกล้จนได้กลิ่นมัน
และข้ากลัวและซ่ิอนตัวจากมัน ข้าไม่ได้สู้ซักนิด
ข้าควรปกป้องพ่อ
เฮนรี่ - เจ้าไปซะ
เจ้าไม่ควรเห็นข้าแบบนี้
พ่อของเฮนรี่ใช่ไหม ชายที่ท่านแม่รักน่ะ
ลูซี่ต่างหากที่รักเขา นางแก่กว่าข้าปีนึง
นางแต่งกับเขาได้ ทำไมแม่ถึงต้องเลือกข้าด้วย
แม่คิดว่าเจ้ารู้คำตอบแยู่แล้ว - ข้าอยากให้แม่บอก
ลูซี่เป็นพี่สาวของเฮนรี่ เอเดรียนเป็นพ่อของนาง
แล้วพ่อรู้ด้วยรึเปล่า - ไม่
และลูกต้องสัญญากับแม่ว่าจะไม่บอกพ่อ
บาทหลวงโซโลมอน เขาแล้ว
ขอแนะนำท่านใต้เท้า บาทหลวงโซโลมอน
ท่านพ่อ
โถ่ ลูกอย่าร้องไห้น่า ดูสิว่าเด็กๆที่นี่เขากลัวแค่ไหน
ที่นี่มีหมาป่าชั่วตัวใหญ่ ที่ต้องการคนกำจัด
แล้วใช่ตัวที่ฆ่าแม่เราด้วยไหมค่ะ
ก็อาจจะเป็นไปได้ ไปเถอะ
ไป
นับเป็นเกียรติอย่างยิ่งท่านใต้เท้า
ขอต้อนรับ ท่านมาถึงทันเวลาฉลองของเราพอดี
อย่างที่เห็น ตอนนี้มนุษย์หมาป่า ถูกกำจัดแล้ว
นั่นไม่ใช่มนุษย์หมาป่า
ไม่ได้ดูหมิ่นนะ แต่เรารู้จัก สัตว์ร้ายตัวนี้มาสองชั่วอายุคนแล้ว
เรารู้ว่าเราควรทำอะไร
ไม่ได้ดูหมิ่นนะ แต่ท่านไม่รู้หรอกว่ากำลังสู้อยู่กับอะไร
ข้าก็เคยเป็นเหมือนกับท่านนั่นแหละ
เมียของข้าชื่อ เพเนโลพี - นางให้กำเนิดบุตรสาวแสนสวยสองคน
เราถือเป็นครอบครัวแสนสุข
เราเคยอยู่ในหมู่บ้านแบบนี้
และ้หมือนที่ แดจเจอร์ ฮอร์น เราถูกมนุษย์หมาป่าโจมตี
คืนเพ็ญนึงข้ากับเพื่อนๆเมามาย
เราตกลงออกล่ามัน
ไม่เคยรู้ว่าจะหามันเจอที่ไหน แต่พอเจอมัน
มันฉีกร่างเพื่อนของข้าเป็นสองเสี่ยง
เราโจมตีมัน
ฟันมันด้วยขวานซ้ำแล้วซ้ำเล่า
แล้วทันใดนั้น มันก็หายไป
ข้าตัดอุ้งเท้าหน้ามันมาข้างนึง
คิดว่ามันเป็นของโก้เก๋เวลากลับถึงบ้าน
และข้าก็ได้พบเมียกับข้อมือขาด ที่ถูกพันด้วยผ้าเปื้อนเลือด
และเมื่อข้าเปิดกระสอบออกดู อุ้งเท้าหายไป
มันหายไป
แต่ได้สิ่งนี้มาแทน
ข้าบอกลูกสาวว่า แม่พวกนางถูกมนุษย์หมาป่าฆ่า
แต่นั้นคือที่พวกนางรู้
ข้าฆ่านาง
เมื่อมนุษย์หมาป่าตาย มันจะคืนสู่ร่างมนุษย์
นี่เป็นแค่หมาป่าสีเทาธรรมดา
มนุษย์หมาป่าของท่าน ยังคงมีชีวิตอยู่
นี่เป็นดาบ 1ใน3 เล่ม ที่ปลุกเสกโดยพระสันตปาปา
ขอข้าจับได้มั้ย - ไม่ได้
นี่เป็นช่วงที่อันตรายที่สุด
รู้กันมั้ยว่าพระจันทร์สีเลือดหมายถึงอะไร
พวกเขาไม่รู้ว่ามันหมายถึงอะไร
แผนผังดวงดาว
ดาวสีแดงบรรจบกันดวงจันทร์ ทุกๆ 13 ปี
มันเป็นช่วงเวลาเดียว ที่มนุษย์หมาป่าตัวใหม่จะเกิดขึ้น
ในระหว่างสัปดาห์ของจันทร์สีเลือด
มนุษย์หมาป่าจะสืบทอดคำสาป ด้วยรอยเขี้ยวของมัน
ระหว่างคืนจันทร์ปกติ รอยกัดหมาป่าจะฆ่า
แต่ระหว่างคืนจันทร์สีเลือด วิณญาณของท่านจะเป็นอันตราย
จนกว่าจันทร์สีเลือดรอนแรมภายในสามวัน พวกท่านจะไม่ปลอดภัย
ใช่ แต่ข้าฆ่ามันถึงในถ้ำของมัน
ถ้ำบนเขา กริมมัวร์น่ะ
พวกท่านถูกเจ้าสัตว์ร้ายหลอกลวงมาตั้งแต่ต้น
มันทำให้ท่านเชื่อว่าอยู่บนเขากริมมัวร์ ไม่ชัดแจ้งว่าอยู่ไหนแน่
หมาป่าอยู่ี่ที่นี่ ในหมู่บ้านนี้ท่ามกลางพวกเรา
ฆาตกรตัวจริง อาจเป็น เพื่อนบ้าน หรือเพื่อนสนิท
แม้แต่เมียข้า
ปิดล้อมหมู่บ้าน - ทำงั้นไม่ได้
ห้ามออกไหนจนกว่าจะฆ่ามนุษย์หมาป่าได้
มันตายแล้ว - คืนนี้เราจะฉลองกัน
เอาเลยสิ ฉลองกัน แล้วจะได้รู้ใครถูกใครผิด
หมาป่าตายแล้ว
มาเร็ว!
เมื่อคุณหายใจ และคุณจะทำบ้านพัง
คุณเป่าลม และคุณก็จะทำบ้านล้มเสียหาย
ฉันล้างมันเอง และฉันจะรู้สึกดีมากที่ได้พบบาทหลวง
พ่อค่ะ
เจ้าเป็นเด็กดี
ขอโทษนะ - ข้ารู้ท่านดูแลตัวเองได้
หลอกได้แล้ว
ประทับใจมาก
เจ้าไปเรียนมาจากไหนเนี้ย
โกลด กลับไปที่งานเถอะ
ดูเหมือน โรส จะพิชิตใจหนุ่มได้สินะ
เอาเลย พรูเดนซ์
เจ้าทิ้งพวกเรา - เฮ้ ใจเย็นสิพวก
ข้าบอกให้อยู่รวมกัน แต่เจ้าทิ้งพวกเรา พ่อข้าต้องตายเพราะเจ้า
ขอร้อง อย่าทำอย่างนี้
ถ้าไม่ปล่อยมือ ข้าจะตัดมันทิ้งซะ
อย่ามายุ่งกับข้า เจ้าเป็นอะไำรไป ต้องทำยังไงเจ้าถึงจะหยุด
ข้ารักเจ้าปีเตอร์
เจ้าทำอะไรกับโรส เจ้าไม่ชอบนางด้วยซ้ำ
ข้าไม่ต้องลงทุนชอบนางก็ยอมแล้ว
เจ้าโกหกได้แย่มากเลยนะ ข้ารู้เจ้ารู้สึกเหมือนกับข้า
ไฟรักมันลุกโชนในตัวเจ้า
ข้าไมมีอะไรให้เจ้า - คิดว่าข้าสนเงินของ เฮนรี่ รึไง
เจ้ามีอนาคตกับเขา ไม่ควรทำเสียเรื่อง
แม่ข้ากล่อมมางั้นเหรอ - วาเลอรี่ ข้าไม่เหมาะกับเจ้า
ข้าไม่สน
เขาและฉันถูกกลืนกินหมด
ไม่ต้องการข้าเหรอ
เฮ้ ปีเตอร์ เร็วเข้าไปช่วยหน่อย
ข้าต้องการมีชีวิตคู่กับเจ้า
เจ้าหายไปไหนมาเนี้ย - ไปที่ที่พอจะรู้ว่าหญ้าน่ะนุ่มมากเชียวล่ะ
ไปที่โบสถ์
ปีเตอร์ - ไป
แกตายแน่ เจ้าสัตว์ร้าย
หมาป่าเข้าเขตโบสถ์ไม่ได้ ไปที่โบสถ์เร็ว
ข้าเห็นมันแล้ว
พ่อ!
ไม่!
เดี๋ยวก่อน!
มันแข็งแรงเกินไป - พระเจ้าแข็งแรงกว่า
พระเจ้าแข็งแรงกว่า
ข้าเตือนแล้ว ข้าเตือนพวกแกแล้ว!!!!
เจ้าหมาป่ามันยังมีชีวิตอยู่!!!
เจอแล้ว เจอแล้ว!
หามัน
ทางโน้น
เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก - โอ้พระเจ้า เจ้าพูดได้ยังไง...ทำไม
เจ้าเข้าใจข้า นั่นแหละที่สำคัญ วาเลอรี่
นี่เจ้าจะทำอะไร
นัยน์ตามนุษย์ สีน้ำตาลเข้ม
ข้ารู้จักเจ้าดี เจ้าฝันที่จะไปจากหมู่บ้านนี้
ข้าจะพาเจ้าไป เจ้ากับข้าเหมือนกัน
ไม่ ข้าไม่เหมือนเจ้า เจ้าเป็นฆาตกร
เจ้าก็เป็นฆาตกร ไม่ใช่เหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับกระต่ายนั่น เจ้ารู้มิใช่หรือ วาเลรี่
ข้าเป็นคนฆ่า \ ข้ารู้ มากับข้า!
ไม่
ถ้างั้นที่นี่จะต้องนองเลือด เริ่มจากนางก่อน
มานี่
บาทหลวง โซโลมอน จะกำจัดเจ้า - บาทหลวง โซโลมอน จะตายเหมือนคนอื่นๆ
ข้าจะกลับมารับเจ้า ก่อนจันทร์สีเลือดผ่านไป
ดึง
เจ้าพูดกับหมาป่า - เปล่านะ มันพูดกับเราน่ะ
เดี๋ยวนะ มารา เจ้าพูดอะไรน่ะ?
พวกเขาจะคิดว่าข้าเป็นแม่มด อย่าบอกใครนะ
รีบเข้าไปในพื้นที่ศักสิทธิ์
ข้าต้องไปหาน้องชาย และครอบครัวข้า
จะไม่มีใครไปไหน ! จนกว่าตะวันจะขึ้น
เราคิดผิดที่สงสัยท่าน
ข้ายังไม่เคยเห็น สัตว์ร้ายที่แกร่งถึงเพียงนี้
สัตว์ร้ายที่ทรงพลังเยี่ยงนี้ ต้องสืบทอดจากเลือดบริสุทธิ์สายตรง
ความแข็งแรงของมัน เพิ่มขึ้นทุก ๆ รุ่น
เราต้องหาตัวมันในรูปมนุษย์ \ - แต่ยังไง อาจเป็นใครก็ได้
มันไม่ควรรอดไปได้นานในที่เปิดเผย ค้นให้ทั่ว
ตามหาสัญลักษณ์
สันโดษ...
แม่มด...
ไสยศาสตร์
พฤติกรรมที่ไม่ปกติ
กลิ่นแปลกๆ
บ้านท่านจะถูกค้น
เปิดเผยทุกความลับ
ถ้าท่านเป็นผู้บริสุทธฺ์ก็ไม่ต้องกลัวอะไร
แต่ถ้ามีใครต้องสงสัย
ข้าสาบานตาอพระผู้เป็นเจ้า ท่านจะถูกกำจัด
เขายังมีชีวิตอยู่
เอาน้ำมา! เร็วเข้า!
นี่เป็นจันทร์สีเลือด และเขาจะ.....
เขาเป็นน้องข้า!
คนที่ถูกกัด จะต้องคำสาป!
วาเลอรี่ เปิดประตูที
พวกเราอยู่ในอันตราย \ ต้องไปแล้ว!
มากับข้า!
มากับข้าเถอะ
ได้โปรด มากับข้าเถอะนะ
เก็บของเร็ว..เราต้องไปกันแล้ว
ข้าไปกับเจ้าไม่ได้ ปีเตอร์ ทำไม?
ขอโทษด้วย...
เกิดอะไรขึ้น? - นางแค่หลับไป
และจะไม่เป็นมัน
หมาป่าแค่ข่วน - ไม่ถึงกัด
ช่วยพยุงเขาหน่อย...วาเลรี่
ดื่มยานี้ซะ..จะช่วยให้เธอหลับสบาย
หลับซะ....
เกิดอะไรขึ้น ที่รัก
อะไร
หมาป่า...
มันพูดกับข้า
และเจ้าเข้าใจที่มันพูด?
ชัดพอๆกับที่พูดกับย่า
เจ้าได้บอกเรื่องนี้กับใครบ้างหรือเปล่า?
หนูกับโรซาน่ารู้ แต่นางจะไม่บอกใคร
นางเคยพูดเรื่องนี้ด้วยกันกับข้า
มันเลืิอกที่จะไม่ฆ่าเจ้า
ข้าว่า มันต้องการข้าเป็นๆ
ที่นี่
ไปเอาผ้าพันแผลใหม่มา
ข้าจะไปเอาน้ำมา
- คลอด์ท กลับมาที่บ้านยัง? \ - ไม่มีใครเห็นเขาเลย
เข้าไปในบ้าน เดี๋ยวนี้!
ข้าเห็นเจ้ากับปีเตอร์
ข้ารู้ข้าเจ้าไม่ต้องการข้า
ข้าจะไม่บังคับให้เจ้าต้องแต่งงาน
ข้าจะยกเลิกการหมั้น
ขอโทษ เฮนรี่
บาทหลวงโซโลมอน \ ข้าเห็นใครซ่อนอยู่ในอุโมงค์!
เร็วเข้า!
น้องชายข้า!
ปล่อยมันลงมา ข้าต้องการสอบสวน!
นั่นมันหมาป่า!!
ดูเขาสิ!!
พูดจา ท่าทางแปลกๆ เขาคือสายตรวจของปีศาจ
ตื่น!! เดี่ยวนี้!!
เขาไม่ได้ทำอะไรผิดนะ
นี่ไงหลักฐาน ว่าเขาศึกษาเรื่องศาสตร์มืด
มันเป็นแม่มด!
ข้ารู้จักเขา - ดีกว่าข้ารู้จักเมียตัวเองงั้นหรือ?
เราไม่รู้หรอกว่าเขาทำอะไรได้มากแค่ไหน
เอาตัวลงมา!
บอกชื่อของเจ้าหมาป่ามา
บอกชื่อ..มา...
บอกชื่อข้ามา!
ไม่นะ ไม่!!!
พวกโรมัน ประดิษฐ์มันขึ้นมา
สิ่งอัจฉริยะ ที่จะทำให้พวกมันเผยความจริงออกมาได้
บอกชื่อของเขา? เด็กคนนี้แทบจะพูดไม่ได้เลยนะ
ฟังที่เขาร้องเพลงแสดงความรัก ต่อซาตานสิ
ที่เราทำอยู่นี้ก็เพื่อสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับเรา
มันอยู่ไหนละ "สิ่งที่ดีที่สุด" ทั้งหมดนี้งั้นรึ?
ข้าฆ่าภรรยาของข้าเอง เพื่อปกป้องลูกๆของข้า
การบูชาพระเจ้าบางครั้งอาจต้องทำร้ายผู้อื่น
ท่านควรจะยอมรับมันให้ได้
นางบอกว่าเป็นเรื่องสำคัญ
ข้ามาขาต่อรองท่าน ให้ปล่อยตัวน้องชายข้า
เล็บเงิน... - ไว้สังหารมนุษย์หมาป่า
ปล่อยเขา!! ได้โปรด....
ข้ามีให้ท่านมากกว่าเงิน
หันหลังสิ
พอแล้ว ไปได้
เดี๋ยว ได้โปรด! ข้ายังมีอย่างอื่นอีก
ถ้าไม่ฆ่าน้อง ข้าจะบอกชื่อแม่มดให้
แบบนี้...ค่อยน่าฟังหน่อย
บอกพวกเขาอย่างที่เจ้าบแกข้า
นางปีนต้นไม้ที่สูงสุดๆ ได้
รวดเร็วกว่าเด็กทั่วไป
นางสวมเสื้อคุลมแดง
เป็นสีของพวกปีศาจ...
ไร้สาระจริงๆ ข้าเย็บเสื้อคลุมนั้นเอง
เงียบไปเลย! - เจ้าว่าต่อซิ..
นางคุยกับมนุษย์หมาป่าได้ ข้าเห็นมัน
ข้าเห็นมากับตา
เจ้าปฎิเสธหรือไม่ - ไม่ ข้าไม่ปฎิเสธ
แล้วที่คุยกันนั่นคือเรื่องอะไรงั้นเหรอ
มันสัญญาว่าจะไปจาก แดกเจอร์ฮอร์นดีๆ ถ้าข้ายอมไปด้วยกันมัน
หมาป่าเป็นใครคนนึงในหมู่บ้านที่ต้องการเจ้า วาเลรี่
เจ้ารู้หรือไม่ว่าเป็นใคร
ถ้าเป็นข้า ข้าอยู่ที่นี่แน่
บอกมา...
บอกข้ามาว่าใคร...
บอกชื่อมา...
มันต้องการนาง ไม่ใช่พวกเจ้า
ถ้าอยากจะรักษาชีวิตตัวเอง ก็ให้สิ่งมันต้องการไปซะ
เราใ้ห้ตัวนางกับหมาป่าไม่ได้นะ นี่มันเหมือนเป็นการสังเวยมนุษย์
พวกเราเสียสละมาพอแล้ว
การสอบสวนวันนี้สิ้นสุดแล้ว กลับไปบ้านซะ
ข้าบอกให้กลับบ้าน... ทุกคน!
ข้าคิดว่าเจ้าเป็นห่วงนาง - ข้าห่วงนาง!
ข้าเป็นห่วงนาง
ข้าพยายามหาทางออกอยู่
เจ้าคิดจะพยายามช่วยนางเหรอ
งั้นข้าจะช่วยด้วย - ข้าไม่จนตรอกขนาดนั้นหรอก
อย่างงั้นเหรอ
แล้วแผนเป็นยังไงล่ะ
ดูเหมือนจะยังไม่มีใช่ม่ะ
เจ้าเห็นกุญแจพวกนั้นแล้ว
ข้ามีร้านและก็มีเครื่องมือ
เจ้าต้องการข้า
เอาล่ะ ก็ได้
แต่ถ้าเจ้าเป็นหมาป่า ข้าจะตัดหัวเจ้าซะ
ข้าจะทำกับเจ้าเช่นเดียวกัน
ยุติธรรมดี
แล้วน้องชายข้าล่ะ
ท่านโซโลมอนบอกว่าจะปล่อยเขา
ปล่อยไปแล้ว
ย่าคะ....
มีขนมปังกับผ้าห่ม เจ้าต้องการอย่างอื่นอีกไหม?
ย่าไม่อยากให้เจ้าใช้มีดเล่มนั้นเลย เจ้าต้องหาตัวหมาป่าให้เจอ
ก่อนอาทิตย์ตก
ฟังข้า หมาป่าต้องการเจ้า
แต่ มันข้าพี่สาวเจ้าก่อน
ไม่..ข้าไม่รู้
ลูซี่ตกหลุมรักเฮนรี่
และเมื่อนางรู้เรื่องการหมั้นของข้ากับเขา เลยสังเวยจัวเองให้หาป่า
เปล่า ลูซี่ไม่ทำแบบนั้นหรอก
หมดเวลาแล้ว
แต่นางอาจจะปรึกษากับเฮนรี่
ช่วยมอบมันให้นางด้วยนะ
ท่าน เซซา
ข้าจะช่วยลูกสาวท่าน และข้าจะแต่งงานกับนาง
ถึงท่านจะปฎิเสธ ข้าก็ยอมรับได้
มีอะไรให้ช่วยไหม
ร้านปิดแล้ว - ข้าเอง
ว่าไงเฮนรี่
ข้าแค่เอาบิสกิตมาให้ - ขอบคุณ
ข้าแค่อยากขอบใจเจ้า ที่ช่วยพูดให้เมื่อเช้านี้
สักชิ้นไหม
เจ้ากล้าหาญมาก - ข้าพูดอย่างที่ข้ารู้สึก
เจ้าไม่มีความจำเป็นจะต้องปกป้อง วาเลอรี่
เจ้าไม่ได้หมั้นกับนางแล้ว
ถึงนางหมั้นอยู่กับคนอื่น ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะเลิกเป็นห่วงนาง
ข้าคิดว่าลูซี่คิดกับเจ้าแบบนั้นเช่นกัน
นางหลงรักข้ามั้ย - ยิ่งกว่าหลงรักซะอีก
ข้าคิดว่านางยอมได้ทุกอย่างเพื่อเจ้า
เช่นยอมออกมาพบเจ้า ในคืนพระจันทร์เต็มดวง
หากว่า.....เจ้าพบนาง
ทำไมท่านทำแบบนี้
ท่านคิดว่าข้าคือหมาป่าเหรอ ท่านหาว่าข้าเป็นฆาตกรรึ
ข้าไม่ได้กล่าวหาอะไรเจ้า
ข้าแค่อยากค้นหาความจริง
ท่านเอง
พระเจ้า...ท่านเอง ข้าได้กลิ่นหมาป่าจากท่าน
เจ้าได้กลิ่นอะไรเหรอ
คืนที่พ่อของข้าตาย \ ข้าได้กลิ่นหมาป่า
กลิ่นสาบ...
และตอนนี้ข้ากำลังได้กลิ่นเดียวกันจากท่าน
ท่านทำอะไรเพียงลำพัง อยู่ในกระท่อมนั่น?
กลางดึก ..... ในคืนที่ลูซี่ตาย
ท่านไม่รู้อย่างนั้นเหรอ
ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังทำอะไร
และจะไม่ยอมให้เจ้ากล่าวหาข้า
มากับพวกเราซะ
ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด
เพื่อความปลอดภัย
บาทหลวงโซโลมอนไม่อยากเจอปัญหา จากครอบครัวแม่มด
ถึงเวลาสวมเสื้อคลุมของเจ้าแล้ว
วาเลรี่!
เราทำทุกอย่างที่ทำได้ เพื่อปกป้องเจ้า
- เจ้าและลูซี่ - ข้ารู้ท่านพ่อ
ท่านเคยสอนให้ข้าเข้มแข็ง
บาทหลวงโซโลมอนใ่ส่หน้ากากให้ข้า ให้ดูน่าอับอาย
มันทำให้ข้าไม่ต้องมองสายตาของคนอื่น
ที่มองข้าแบบนี้
ถ้าพวกเขาไม่ผิด หมาป่าอาจจะรู้บางอย่างที่ข้าไม่รู้
บางทีตัวข้า\\\ อาจมีด้านมืดบางอย่าง
พวกท่านจงกลับบ้านซะ
เสียใจด้วยนะ วาไรลี่\ ข้าไม่อยากให้มันเป็นอย่างนี้
ขอพระเจ้าคุ้มครอง
พรูเดน - วาเลอรี่
โรซาน ให้ข้าบอกเจ้า ว่าเสียใจมาก
นางต้องพูดเพื่อช่วยชีวิตน้องชาย
- ข้ารู้ บอกนางว่าข้าให้อภัย \ - ได้
ข้าอยากจะบอกเจ้า...
ข้าไม่รู้จะพูดยังไงดี - เจ้าไม่ต้องพูดอะไรหรอก
แต่ข้าอยากจะพูดอะไรอย่างนึง..
ข้าอยากให้เจ้ารู้ว่า
เจ้าอาจจะหลอกโรซานได้ แต่หลอกข้าไม่ได้
ไม่อีกแล้ว
เจ้าเก่งเกินไป
สวยเกินไป
ดีเกินไป
เจ้าหลอกพวกเรา
และตอนนี้...เจ้าต้องรับผลกรรมของเจ้า
พรูเดนซ์, ข้าคิดว่าเจ้าควรไปได้แล้ว
ได้ คงอีกไม่นานหรอก
หมาป่ากำลังมา
หมาป่าอยู่ที่นี่
เป็นเพื่อนบ้านคุณ เป็นพื่อนพ้องคุณ \ อาจจะเป็นเมียเขาก็ได้
ช่างดียิ่งนัก..
มันทำให้ข้ากระหาย..
เจ้าจะมีความสุข
กลายร่างเป็นมนุษย์!
ท่านรู้วิธีฆ่าเสือหรือไม่ บาทหลวงออกัส
ผูกเหยื่อที่ดีที่สุดทิ้งไว้
และรอคอย
ไฟไหม้!
ดับไฟซะ
เร็ว!
ข้าจะช่วยเจ้าออกไปจากที่นี่
อย่าขยับ...
มันได้เหยื่อแล้ว! ยิงมัน.
นั่นไม่ใช่หมาป่า - มันจะช่วยแม่มด
ยิงเลย
วิ่ง!
ไอหมอนี่มันลอบวางเพลิง
เอาตัวมันไปขัง! ในท้องช้างเหล็ก
เร็ว! แม่มดหนีไปได้แล้ว
มานี่!
หานังแม่มดซะ!
มาเร็ว ปีเตอร์รอเราอยู่ที่โรงม้า
วาเลรี่!
ปีเตอร์อยู่ไหน? \ ข้าไม่รู้
เขาบอกเขาจะมารอที่นี่
แต่ถ้าไม่ ให้ข้าพาเจ้าไป
ให้ข้าพาเจ้าหนีไป
เจ้าคิด..ว่าข้าเป็นหมาป่า?
หาตัวนังแม่มด!
มานี่ เร็วเข้า!
ไป!
เราต้องไป..
โบสถ์! หมาป่าไม่มีทางเข้ามาในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ได้!!!
ข้าได้ยินอะไรบางอย่าง....
นั่น!
เฮนรี่! วาเลรี่ ไป!
ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า
เราต้องหาที่หลบภัย
เจ้าจะไม่อยู่ในเขตศักดิ์สิทธิ์
นี่..
เป็นของข้า
อยากได้ตัวนางเป็นๆไม่ใช่เหรอ
ฆ่ามัน
วาเลรี่...
ออกมา.... \ ไม่อย่างนั้นข้าจะทำลายหมู่บ้าน
มากับข้า ก่อนที่พระอาทิตย์จะขึ้น
ตัดสินใจเดี๋ยวนี้
ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำลายบ้านข้า
"ข้าจะไปกับเจ้า"
ไม่!วาเลรี่
ถ้าเจ้าสัญว่าจะไม่ยุ่งกับพวกเขา
ไม่! ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าสละตัวเองเพื่อพวกเราอย่างนี้
ข้าก็เช่นกัน
เจ้าหลบข้าไม่ได้หรอก
แม่มดจะต้องถูกเผา
ภายใต้พระจันทร์สีเลือด ผู้ถูกกัดจะต้องคำสาป
ลูกๆข้าจะต้องไม่กำพร้า
น้องชายข้า...
ก็มีลูกเหมือนกัน
ข้าแค่ต้องการช่วย
เพื่อปกป้องพวกเขาจากความชั่วร้าย
ภายใต้จันทร์สีเลือด
ผู้ที่ถูกกัดจะต้องคำสาป
ปีเตอร์อยู่ไหน
ย่าคะ ทำไมตาของย่าใหญ่จังคะ
เพื่อจะได้เห็นหน้าเจ้าได้ชัดๆยังไงล่ะ ที่รัก
ย่าคะ ทำไมหูของย่าใหญ่จัง
เพื่อจะได้ฟังเสียงของเข้าชัดๆยังไงล่ะ หลานรัก
แล้วทำไมฟันของย่า....
เพื่อจะได้กินเจ้าได้ถนัดยังไงล่ะ!
วาเลรี่ ลุกออกมาจากเตียงทำไม?
แม่เป็นห่วงลูกมากนะ
ดีขึ้นมากแล้วหนิ
จะไปที่ไหนน่ะ? ไปหาย่า
ข้าคิดว่ามีอันตราย
เราจะตามรอยหมาป่า ก่อนที่หิมะจะกลบรอยหมดซะก่อน
มันจะคืนร่างเป็นมนุษย์อีก และเราก็จะฆ่ามันได้
และข้ามีเรื่อง....
บอกข้า
ปีเตอร์ยังหายตัวอยู่
จะทำเท่าที่ทำได้
รักษาตัวด้วย
วาเลรี่!
ขอบคุณพระเจ้า เจ้าปลอดภัย!
เจ้าหายไปไหนมา?
ข้าถูกขังในท้องช้างเหล็กทั้งคืน
กว่าจะพังออกมาได้
อย่าเข้าใกล้ข้านะ
วาเลอรี่ อะไรเหรอ เจ้าไม่เชื่อข้ารึไง
ข้าจะแทงเจ้า
ไม่ใช่ข้า
อย่าเข้ามานะ!
ย่าคะ
ย่าปลอดภัยรึเปล่า
ข้าฝันร้ายน่ะ
ย่าสบายดี ย่าเพิ่งตื่นน่ะ
มีซุปอยู่ ถ้าเจ้าหิว
ข้าคิดว่าหมาป่าอยู่ข้างนอกนั้น - ไม่เป็นไรนะหลานรัก
เราจะปลอดภัยในนี้
กินซะ
โปรดจำไว้ว่า"ความเจ็บปวดทั้งหมดจะหายไป
กินซะ หลานรัก
นี่อะไรคะ
พ่อ, มาทำอะไรที่นี่
แล้วย่าอยู่ที่ไหน
ไม่มีทางเลือก
ในที่สุดนางก็รู้ว่าพ่อเป็นอะไร
พ่อทำแบบนี้ได้ยังไง
นั่ง
นั่ง!
โอ้...วาเลอรี่
พวกเขาดูถูกพ่อมากเหลือเกิน
พ่อคงใช้ชีวิตอยู่ในป่ามากเกินไป
พ่อก็เลย คิดจะย้ายมาอยู่ที่นี้... ในเมือง
แต่ก็ยังอดล่าไม่ได้อยู่ดี แถมยังถูกล่าอีก
แล้วทำไมพ่อไม่ไปจากที่นี้
เพราะว่าพ่อรักลูก ลูกพ่อทั้งสองคน
พ่ออยากให้มาด้วยกัน
แต่พ่อต้องรอถึงจันทร์สีเลือด - ใช่
ปกติ พรสวรรค์จะอยู่ที่ลูกสาวคนโตของพ่อ
พ่อจึงส่งจดหมายหา ลูซี่
แต่ตอนที่ข้าพยายามจะสื่อสาร
เฮนรี่ไม่ได้มา, ลูซี่
นางไม่เข้าใจพ่อเลย
ลูกที่เกิดจากพ่อโดยสายเลือดหมาป่า
จะต้องเข้าใจมันได้
แต่แล้วความจริงก็ปรากฎ
ลูซี่ไม่ใช่ลูกของพ่อ แม่ของเจ้าโกหกพ่อ
รู้ทันทีว่าไม่ใช่นาง
จากที่พ่อดูแลนางมาหลายปี วันนั้นพ่อคุมตัวเองไม่อยู่
พ่อเสียใจเรื่องลูซี่
พ่อแก้แค้นกับแม่เธอ
และคนรักของเธอ พ่อของเฮนรี่
คืนนั้น เฮนรี่ได้กลิ่นหมาป่า
เขาได้กลิ่นอีกครั้งเมื่อวานนี้
เขาคิดว่ามันเป็นกลิ่นของย่าเจ้า
ย่าต้องทนดมกลิ่นนั้นมาตลอดชีวิต
เพราะว่าพ่อของพ่อ ก็เป็นหมาป่าเหมือนกัน
กลิ่นยังคงติดเสื้อผ้าเขาอยู่
ย่าไม่เคยเข้าใจเลยว่ามันคืออะไร
จนถึงนาทีสุดท้ายของชีวิต พ่อรักย่า
รักทั้งย่าและลูซี่ ไม่เคยคิดจะทำร้ายพวกเขา วาเลอรี่ ฟังพ่อเถอะ นี่เป็นวันสุดท้ายของจันทร์สีเลือด
แค่มีรอยกัด ลูกก็จะเป็นเหมือนพ่อ
วาเลอรี่ มากับฉัน. \นี้เป็นวันสุดท้ายของการถ่ายเลือด
ก็พอที่จะกัดฉัน \ และฉันจะรักเธอ
ข้าจะไม่ทำเหมือนกับพ่อ
ข้าทำไม่ได้ - ลูกต้องทำได้สิ วาเลอรี่
เลือดของพ่อยังวิ่งหล่านอยู่ในตัวของเจ้า
มันคือพรสวรรค์ เป็นพรสวรรค์ที่พ่อของพ่อมอบให้
และเจ้าต้องยิ่งใหญ่กว่าพ่อ คิดดูสิ ไม่มีใครเอาชนะเราได้
พระเจ้าจะต้องลงทัณ เพราะท่านคือปีศาจ
และเจ้าคือลูกสาวปีศาจ
ไม่น่ากลัวเท่าไหร่นักหรอก ตะวันขึ้นแล้ว!
เจ้ารู้ได้ไง?
พ่อ ข้ามีบางอย่างจะให้ท่าน
ปีเตอร์..พาข้าไปจากนี่ - เขากัดข้า ในยามที่พระจันทร์ขึ้น
ข้าจะเป็นเหมือนเขา สัตว์ร้าย
ปีเตอร์ ... พาฉันออกจากที่นี่
แต่ผมกัด
เมื่อพระจันทร์ขึ้น
... มันจะชอบเขา
รัก ...
ทุกคนที่ข้ารู้จักไปหมดแล้ว
ข้าเห็นทุกอย่างแตกต่างออกไป
โกหกกันหมด...ทั้งแม่ ทั้งพ่อ N\ ....
นั่นคือทั้งหมดที่ข้ารู้
ปีเตอร์! แม้ว่าข้าสงสัย..
แม้ยามที่ข้าทำร้ายเขา
ปีเตอร์ผู้ซื่อตรง
อย่าลืมข้า...
จะให้ใครรู้เรื่องพ่อเจ้าไม่ได้
เขาจะแขวนคอเจ้าเพราะเจ้าเป็นลูกสาวหมาป่า
ปีเตอร์!
ข้าต้องไปแล้ว เจ้าจะไม่ปลอยภัยจากข้า..
จนกว่าเจ้าจะเรียนรู้ที่จะปกป้อง ตัวเจ้าจาก..
ข้าจะรอเจ้า
นึกแล้วว่าต้องพูดแบบนี้
มันเป็นฤดูหนาวที่แย่ที่สุด เท่าที่ข้าจำได้
มันเป็นฤดูหนาวที่เลวร้ายที่สุด \ จากสิ่งที่ผมจำได้
พอเวลาผ่านไป แม่ก็เข้าใจว่า.. \ พ่อจะไม่หวนกลับคืนมา
เฮนรี่ค้นพบตัวเอง เขาเลือกที่จะใช้ชีวิต\ ปกป้องพวกเราจากความมืด
แดกเกอร์ฮอร์นกลับสู่วิถีชีวิตดังดิม
หมาป่าไม่กลับมาแล้ว แต่ชาวบ้านก็ยังใช้ชีวิตอย่างหวาดกลัว
พวกเขารู้จักแต่ชีวิตแบบนั้น
ข้าอยู่ที่นี่ไม่ได้
ข้าค้นหาที่ๆเป็นอิสระภายในป่า
และมีชีวิตที่โดดเดี่ยว
อย่างก็ก็ตามสำหรับพวกเขา ข้าก็ไม่ได้กังวลอะไร