Мислам дека сакаат да знаеме. Затоа да ги
запознаеме малку подобро. Сврти се, сакам да се
облечам. -Ајде, го поминавме ова.
Плус, избега. Зошто бегаше ако не го сторил тоа?
Не знам, но има причина. -Дали ова е љубомора што го
фатив јас, а ти не? Или ова е некоја опсесија со Ричард
Хејвуд што не можеш да размислуваш како што треба?
Извини, не мислев... -Не ме допирај!
Цело време ова ти беше цел. Ме оттурнуваше за да го
добиеш случајот... -Те оттурнував?
Се обидов да ја смирам работата, ме натераа да го
земам затоа што мислеа дека почнуваш да се губиш.
Кој мисли така? Кој? Род?
Не ми е грижа ако се губам, во право сум.
Како дојде до ова? -Па, беше најчудното нешто. Поминував
покрај куќата и се преврти една канта за ѓубре и се
беше расфрлено на улица. -Какво чудо.
Некои ќе бидат од мајката, а некои од детето.
Што е ова? -Не знам. Ќе знаеме по извештајот.
Ќе видиме дали се покуопува со ДНК од повраќаницата.
Среќа што е толку чист, ни дал малку крв на
денталната жица. Биди сигурна дека ќе добиеш
потпишана изјава за ова. -Колку време пред да кажат
дали се совпаѓаат? -Се уште се во лабораторијата.
Сакаш да се јавам за тебе? -Не, последниот пат кога се
јави ми требаш половина час само да ги смирам. -Добро.
Само нека биде побрзо. -Добро, чао.
Што е ова? -Барање за потпишана изјава... -Знам!
Овој случај е затворен. Ако не можеш да го разбереш
тоа, можеби треба...
Можеби ти треба малку одмор. -Не, во ред е.
Не си во ред. Понекогаш си брилијантна, но никогаш не
си во ред, нели, Кес? Сакаш пак да го посетиш докторот?
Не. -Тогаш престани со овој случај. Ниту една минута.
Преку глава ми е од тебе. Ме слушна?
Здраво, Грета. Тука е Кес, ќе ми треба уште ден или два
за потпишаната изјава. Не, само неколку ситници.
Да, значи ќе ги направиш анализите? Фала.
Род, извини... -Ајде!
Си повратил? Зошто не ми кажа? -Не се сеќавав дека
сум го направил тоа. -Не се сеќавал...
Што ако те идентифицираат? Како ДНК, го можат тоа?
Се сомневам. Моите стомачни киселини... -Се сомневаш?
Се сомневам. -Ова може да не одведе на електрична
столица, а ти се сомневаш? -Гасна комора.
Што? -Во Калифорнија користат гасна комора.
Тоа е многу корисно за мене. -Не е важно. -Сепак, фала.
И кажа и дека си ме подучувал?
На што мислеше? -Мислев, ако дознала самата и ако јас
не го спомнев тоа, ќе изгледаше уште полошо.
Да... -Немаат ништо.
Немаат ништо за мене.
Не грижи се, не забодувам во грбот како тебе.
Како е тоа така?! Јас не сум тој што зборува, тој што ги
издава информациите. Не сум тој што се обидува да не
фатат затоа што сум кучка која се чувствува виновна...
Не ми вели така, добро? -Ќе ти велам како што сакам.
Ти верував, зависев од тебе за сето тоа вештачење, а си
немал поим за што зборуваш! Требаше да бидеш паметниот!
Престани! -А ти си глупав! -Застани!
Извини...
Мислам дека ја претерав.
Сигурно не си се уште лут за таа девојка?
Само држи се до мене и биди смирен додека да се заврши.
И потоа што?
И потоа што, Џастин?
Каде одиш?
Не треба да не видат заедно. Си мислиш дека ова е игра?
Ајде... -Ова е Сем Кенеди. Не сум дома во моментот...
Ричард, што правиш тука?
Што правиш ти? Сакаш нешто?
На што ти личи?
Сите сакаат нешто, нели?
Навистина? -Само не знаат како да го побараат.
А што сакаш ти?
Мислиш дека сум премлад, нели? -Имаше убиец во твоето
училиште. Цело време бркаа погрешен човек.
Што сакаш да кажеш? -Рејмонд Федерс.
Бевте пријатели, така е? -Со тој дегенерик?
Не, не го познавав. -Не? -Тој само...
Не знам, не е некој... -Ти си посебен, а?
Ти си опасна. Мислам дека запознаваш момци, а потоа
ги оттурнуваш. Мислам дека сакаш да се бориш.
И мислам дека имаш потреба од борба... -Не!
Не мораш да правиш ништо, јас ќе ти покажам...
А ако не можеш да се справиш, заминуваш, нели?!
И ова е дел од играта?
Прокуетство... -Немој!
Благодарам, детективу.
Сигурно ова го правиш со секој со кој си излгегувала.
Кажи ми дека грешам.
Што ако можам да ги поврзам Ричард и Федерс? -Не можам...
Чекај! Извини за се што ти реков, малку сум збркана,
но ако ме ислушаш како пријател...
Само како пријател, добро?
Фала. Ги видов Ричард и Џастин вечерва.
Лажат, Сем. Се познаваат. -Навистина?
Тие деца едвај имаат родители. Тие се како
сирачиња со кредитни картички. Училиштето е
премногу лесно, немаат работа и обврски. Ништо не
се очекува пд нив, ништо што ќе направат не е важно за
нив или било кој друг. Затоа си помислиле, зошто да не
убиеме некого? Можеби тоа ќе важи.
Можеби грешам, можеби Рејмонд го сторил тоа.
Но јави му се на Род и кажи му да го остави случајот
отворен... -Што се случи помеѓу тебе и Ричард вечерва?
Дали го удри? Во лицето?
Не, не беше така.
Беше незгода.
Род знае? -Добил повик од таткото на Ричард.
Ќе те натера да го посетуваш психијатарот на одделот.
Без психијатри. Нема да успее.
Знаеш што... Не сум јас...
Добро, иако никој не сака да работи со мене, во ред.
Но јас сум добар полицаец. И ако тоа што го кажувам е
точно и ги оставиме овие деца да си одат и тие да го
повторат тоа...
Те молам, зборувај со Род. Само тебе ќе те слуша.
Ќе му се јавам утре. -Јави му се сега.
Седи до доцна буден... -Отстапи!
Ако Род се согласи, можеби можеш да висиш околу
училиштето за да бидат понервозни.
Запомнете, имаме тест за утре, нема изговори.
Г-не Чејс, Сем Кенеди, детектив од убиства.
Сем Кенеди, од полицијата...
Почеток, да видиме.
Јас сум. Знам како го сториле. Само да дознаам
зошто. -Јас можам да ти помогнам во тоа.
Имам некој тука со кој ќе сакаш да разговараш.
Род, види ја ДНК-та. Совршено одговара со
на Џастин.
Кој плати за ова? -Кеси, од свој џеб.
Ако добиете порота од 12 вештаци, во ред.
Затоа сакаме да ги приведеме. Ако не добиеме
признание барем од еден, двете деца ќе се извлечат.
Мислите дека ќе зборуваат без присуство на адвокат?
Тоа е идејата. Сакаат да докажат дека се попаметни
од нас.
Добро.
Кој е другиот? -Кој?
Полошиот тип. -Не е тука.
Мора да работиш со неа секој ден? -Да.
Требало да станам полицаец.
Што е работата?
Немаше вистински убиец или слично? -Всушност, имаме
теорија во која сте вмешани ти и Џастин.
Само теорија, сакаш да ти ја кажам? -Да.
Затоа, сите слободни дејства се акт на злочин, затоа што
злочинот не одделува од групата и машината на
општеството. Не може да е злочин од потреба, мора да
е случаен злочин. Филозофија на слободата.
Интересно.
Дали веруваш во тоа? -Тоа беше домашна работа.
Мораше да напишеме нешто. Јас уживам да бидам во
позиција на бранење на темата.
Но дали веруваш?
Прашањето е, како ја одбравте жртвата?
Дали беше случајно?
Сакам да кажам, јас така би направил.
Таа со цвеќињата, совршено. -Не, премногу е слаба.
Дали знаеш што значи случајно? Тоа значи...
Разбирам, не ми зборувај како да сум морон.
Мора да го следиме планот. Ако не го следиме... -Оваа!
Што велиш за оваа? -Не биди нестрплив.
Чекај малку!
Застани кај девојката со кесите.
Добро.
Но се губи смислата ако се чувствуваш виновен, нели?
Како тоа? -Ако убиеш некого за да докажеш дека си
слободен, а потоа да повратиш затоа што си
вознемирен... -Јас не направив...
За што зборувате? -Ричард не поврати затоа што
не чувствуваше вина. Тој е ослободен, а ти не си.
Опушти се, остави ги сами да одлучат.
Јас ќе одам.
Земи си кафе.
Не смееш да пушиш овде. -Ајде...
Мора да бидеме тука? -Седни си.
Реј беше инспирирачки избор, но најдоброто нешто е што
постепено сте планирале се со влакната и слично...
Сега ќе добиеш...
Ти го среди Реј, нели? Не ти беше пријател?
Ти му кажа да се скрие во камп-приколката, нели?
Не знам за што зборуваш.
Си отиде дома, и рече здраво на мајка ти.
Ти требаа само 1О минути од ресторанот до дома.
Мама, си дојдов.
И кажа дека имаш домашна работа, беше самоуверен дека
нема да провери. И таа не провери.
Никогаш не проверува, нели?
Јас бев со пријателите целата ноќ, го знаете тоа.
Разговаравте со нив. -Ноќта да, но не цел ден.
Тоа е тајната, нели? Не бевте таму ноќта.
Најмногу ме збунуваа калливите отпечатоци во
куќата.
Видов дека наводнувањето не е вкуучено, од каде доаѓаа?
Знаев дека ти си во куќата, затоа што Џастин би се сетил
да не поминува низ водената градина.
Тоа беше точно во 3.3Оч. Колку време чекаше да
се врати дома?
Не ја убите во куќата, мора да признаам, тоа беше потег
на генијалец.
Ти го смисли тоа или Џастин? -Не знам за што зборувате.
Тогаш го направи нередот.
Имаше доволно време да се вратиш дома за учење.
Им кажа дека ќе одиш до банкомат да подигнеш пари
за пиците. -Да. -И тоа го стори.
Потоа побрза назад. За тоа ти требаа пет минути.
Ми требаа пет минути. Сега веќе те разбирам.
Но тебе те немаше 15 минути.
Што се гледаш?
Ричард ја уби. Нели?
Јас мислам дека беше Џастин.
Да ти кажам нешто.
И тоа ќе биде најважното нешто што ќе го слушнеш.
Поважно од сите инструкции за тестови и писмени работи.
Личноста која ја уби жртвата ќе биде погубена.
Или во најдобар случај, ќе оди на доживотна робија.
Во твојот случај, тоа се околу 6Ог. Но другиот кој не
ја убил, ако соработува...
Ќе има шанса за вистински живот.
Ричард се врати дома до 9.25ч.
Затоа ти си тој што го фрли телото.
Планирањето беше лесно, но да се стори навистина...
Затоа посмртните рани беа само површни.
Се обидуваше да бидеш како Ричард, но не можеше.
Не беше толку слободен. Фала му на Господ.
Како да не...
Мојот тип нема да признае. -Навистина?
Мислев дека тој ќе падне прв. -Не, да видиме со
златокосата кај него. -Лиса? -Да. Таа излегувала со
Ричард? -Да, но кратко. Почувствувала дека сака
само да ја искористи, затоа се спријателила со Џастин.
Да видиме со тоа...
Тоа е многу интересна теорија, но не можам да
признаам нешто што не сум сторил. -Изгледа дека нема
да мораш. Џастин почна да зборува.
И Џастин е тука? -Да.
Ни кажа за тебе и Лиса.
Која Лиса?
Навистина треба да ми кажеш што се случи.
Замисли го тоа како игра. Признанието е победа.
Џастин вели дека си го предал. Ни кажа за Лиса.
Снимката што ја направи. Џастин зборува.
Тој ќе победи во ова, Ричард. Освен ако немаш
да ми кажеш нешто друго.
Добро, ќе одам да го видам.
Не, чекај малку...
Ајде, седни.
Мора да те посоветувам за одредени права...
Интервјуто заврши.
Таткото на Ричард го прати неговиот адвокат.
Или оптужете ги или пуштете ги.
За 1О минути ќе беа готови. И двајцата.
Ако дознаам кој им кажал на родителите, се колнам...
Не, во ред е. Ќе разговараме утре.
Знаеш што е единственото нешто што го сопре Џастин
да каже? Да не докаже дека е послаб од другарчето.
Тој е појак. -Да, можеби. Но не можам да дочекам да
го фатиме Ричард.
Еден од нив е убиецот, тој е готов, но...
Да, се случува... -Има нешто друго.
Имаме нарцисистички кретен како Ричард на кој не му е
грижа за никого освен за себе, ќе каже дека Џастин е
тој што го натерал. По 5г. отсега на никој нема да му е
грижа кој бил во средно, крал или смешка.
Го жалам секој кој ќе му застане на патот.
Дали Ричард е водечки?
Не знам, го користев како пример за...
Слушај...
Знам за Карл Хадсон.
Каде го најде тоа?
Ова не е твоја... Ова е моја работа!
Моја!
Познавав една девојка во средно, ништо посебно,
но сите беа зачудени што му се допаѓа на најпопуларниот
дечко во училиштето. Шампион во прескокнување со
стап, кога ќе го гледав како преминува преку пречката на
сонцето, неговото златно тело... Мислев дека животот
не може да биде поубав од тоа. И не беше...
Таа имаше 16г. кога се мажи со него. 1 7г. кога ја
нокаутира, 18г. кога рече дека си заминува бидејќи ја
смести во болница со неколку сериозни скршеници.
Кога излезе, почна да се пакува и тој беше пијан...
Го посочи прстот на неа и рече: Ако се обидеш пак,
ќе те убијам.
Се напи уште еден пијалок. Таа тргна кон вратата.
Зашто не е замина дури беше излезен? Ќе успееше.
Не можеше, не можеше да си оди тогаш.
Зошто? -Не знам. Можеби затоа што...
Затоа што не се работеше дали ќе избега од него туку
да му се спротистави. -Дури и ако ја убие?
Најверојатно.
И ја избоди 1 7 пати со кујнски нож...
И го фрли телото крај спореден пат.
Да, го носев мојот омилен фустан.
Карл Хадсон, најслаткото момче што сум го видела.
Се до Ричард Хејвуд...
Треба да сведочиш за условно пуштање на Карл?
Што ќе речеш? -Ништо. Нема да одам.
Нема. -Мора да одиш. -Не, не морам.
Таа девојка во фустанот беше Џесика Мари Хадсон.
Немам што да кажам за неа. -Само ги наследи нејзините
лузни. -Направив договор. Договорот беше таа да умре
таму, таа е закопана, а јас продолжувам со мојот живот.
Но не можеш, нели? Цело време мислиш само на него.
Тој е секој случај, секој тип со кој излегуваш.
Целиот свет е Карл Хадсон. Тој живот го продолжи?
Дали добиваш некаква помош за ова? -Да, станав полицаец.
Не можеш да се преправаш дека не се случило.
Не е толку едноставно. -Да, мора да биде.
Затоа што ако стане покомплицирано,
нема да успеам...
Ричард Хејвуд на линија еден.
Свансон. -Сакаше да разговараш со мене за
договор? -Да, знам се за тоа. Што можам да сторам
за тебе? -Знам дека Џастин веќе ви кажа, мислев дека
ќе сакате да знаете што се случи навистина.
Мислев дека е игра... Како да ја одбереш жртвата,
како да се извлечеш со тоа.
Ни беше досадно, не го сфаќав тоа многу сериозно
се додека не влегов во собата и таа лежеше таму...
Си направил договор со тоа копиле? -Тој рече дека не
бил таму кога... -Дали направи договор?
Не правам договори по телефон, Кеси. Но ако е
вистина тоа што го тврди ова дете, а тоа е единствениот
начин да осудиме еден од нив, можеби и ќе се
договорам. -Добро, тогаш дај ми налози за двајцата,
веднаш!